اصول نقاشی ساختمان (1)

امروز با وجود رنگ‌های پایه‌ی آب، کار نقاشی به نظر چندان مشکل نمی‌آید. دیگر خبری از بوهای عجیب حلال‌ها و رقیق‌کننده‌هایی نیست که نقاش‌های ساختمان مثل رازی سر به مهر آن را حفظ می‌کنند. ظاهراً تمام کاری که باید انجام داد سر زدن به یکی از مغازه‌های متعدد فروش رنگ آب‌پایه و انتخاب رنگ مورد نظر است. در مدتی کوتاه، رنگ مطلوب شما، هر چقدر هم که غیرعادی باشد ساخته خواهد شد.

احتمالاً به یاد دارید که در دهه‌ی 60، حداکثر دو رنگ برای خانه‌ها مرسوم بود، سفید و خاکستری که در نهایت در فام‌هایی نزدیک بهم به کار می‌رفتند. مدتی هم برای حفظ نظافت رنگ روغنی تیره‌تر را تا نیمه‌ی دیوار می‌کشیدند و نیمه‌ی بالایی را روشن‌تر می‌گذاشتند. البته رنگ سقف هم که به شکل سنتی سفید بود.

در دهه‌ی هفتاد به تدریج اندکی تنوع وارد رنگ‌بندی ساختمان شد و با بهتر شدن سبک متوسط زندگی، رنگی را که بعدها به اسم استخوانی متداول شد می‌توانستید در اکثر خانه‌ها ببینید. رنگ مذکور، هنوز هم با فام‌های قوی‌تر و ضعیف‌تر در خانه‌ها دیده می‌شود. شاید دلیل محبوبیتش را باید در این جمله‌ی ساده جست که «با رنگ مبلمان هماهنگ است». جمله‌ای که اگر صادق باشیم بیش از آن که از شناخت ما نسبت به دکوراسیون پرده بردارد، تنبلی ما را آشکار می‌کند.

به هر تقدیر، زمانی نه چندان دور، کار نقاشی ساختمان کاری پیچیده بود که زحمت بسیار داشت و مرحله به مرحله‌ی آن حوصله‌ی بسیار می‌طلبید. امروز با وجود رنگ‌های تازه و بدون بو، بتونه‌ی فوری، انواع ابزار و رنگ‌های متنوع در بیش از هزار فام سخت می‌توان از وسوسه‌ی رنگ کردن خانه چشم‌پوشید.

البته هنوز کم نیستند افرادی که به شیوه‌ی سنتی اعتقاد دارند و شیوه‌ی امروزی را نوعی آشپزی با فر ماکروویو می‌دانند و آن را بی‌اعتبار می‌شمارند. در هر حال، مطلب پیش روی شما، در حمایت یا علیه یکی از این دو روش نیست. ولی اگر به نقاشی محل زندگی خود علاقه دارید و فکر می‌کنید چنین کاری از توان شما بیرون نیست خواننده‌ی مقاله‌ی زیر باشید.

/ 0 نظر / 14 بازدید